Sabah gec dır... gəl

Gecə uzundur... gəl

Sarmaşığlar dalınca göğə gəlir lər ...gəl

Ürəğlər dilə gəlir lər ...gəl

Çiçəklər bülbül hicranında dilə gəlirlər ...gəl

Qəmlər sinə sinə gəlir lər ...gəl

Ömürümüz ki bildi sabah gələcəcsən

Sabaha uçur... gəl

Biz səni gedər kən görmədik

Büğün sabah vaxtımız dir ...gəl

Yoxidık ki dalınca su atak

Göz yaşlarımız dənizə dönürlər... gəl

Yazılarım

نوشته هایم...

Yazılarım itirlər

نوشته هایم گم می شوند

Baxışım dalıların tutmur

نگاهم دنبالشان نمیرود

Yazılarım yetim qalırlar

نوشته هایم یتیم میمانند

Yazılarım başlayırlar kutarmak üçün

نوشته هایم شروع می شوند برای تمام شدن

Arkalarında yokuş

پشت سرشان سربالایی

Qarşılarında yeniş

مقابلشان سر پایینی

Yazılarım bulutdan damırlar dənizə çatmağ üçün

نوشته هایم از ابر میچکند تا به دریا برسند

Ama kağzin yanqı yabanında susuz qalırıar

اما در بیایان تشنه کاغذ بی آب می مانند

Qışın boranında dar sinəm dən uçur lar

در بوران زمستان از سینه ی تنگم می گریزند

Ama souk dil lərin kəsir

اما سرما زبانشان را می برد

Yazılarım qərib quşlar misali qış da qalıblar

نوشته هایم مانند پرندگان غریب در زمستان مانده اند

Daha mən onları yaza çatdıra bilmirəm

من دیکر نمی توانم آنها را به بهار برسانم

Yazık yazılarım

نوشته های بیچاره ام

Yalnız yazılarım

نوشته های تنهایم

Ay yarı olanlar eşidin mən yarsız qalmışam

Souq vırmış bostanam gül ki heç xarsız qalmışam

Əsmər şəlaləli yarım yokdu onu darayam

Ay nəğməli tel darayanlar mən tarsız qalmışam

Düzdü bir tomurcuğam yazın ətağinde

Bu ayrılıqa dözə bilmərəm məni yol get

Mənim tək ulduzum!gecəni otdum sənə baxdım

Diyəsən sabah olub göğ səni gözleyir sol get

Yazılarım

نوشته هایم...

Yazılarım itirlər

نوشته هایم گم می شوند

Baxışım dalıların tutmur

نگاهم دنبالشان نمیرود

Yazılarım yetim qalırlar

نوشته هایم یتیم میمانند

Yazılarım başlayırlar kutarmak üçün

نوشته هایم شروع می شوند برای تمام شدن

Arkalarında yokuş

پشت سرشان سربالایی

Qarşılarında yeniş

مقابلشان سر پایینی

Yazılarım bulutdan damırlar dənizə çatmağ üçün

نوشته هایم از ابر میچکند تا به دریا برسند

Ama kağzin yanqı yabanında susuz qalırıar

اما در بیایان تشنه کاغذ بی آب می مانند

Qışın boranında dar sinəm dən uçur lar

در بوران زمستان از سینه ی تنگم می گریزند

Ama souk dil lərin kəsir

اما سرما زبانشان را می برد

Yazılarım qərib quşlar misali qış da qalıblar

نوشته هایم مانند پرندگان غریب در زمستان مانده اند

Daha mən onları yaza çatdıra bilmirəm

من دیکر نمی توانم آنها را به بهار برسانم

Yazık yazılarım

نوشته های بیچاره ام

Yalnız yazılarım

نوشته های تنهایم